Fever

Κινούνται ήδη, όσοι δεν έχουν τίποτα να χάσουν

17 Απριλίου 2020

Ενημερωτικό σχετικά με τους αγώνες μεταναστών εν μέσω covid-19 στην Ελλάδα 

Την ίδια ώρα, που η κρατική εντολή για τον ελληνικό πληθυσμό είναι “μένουμε σπίτι” και “δεν συναθροιζόμαστε”, περίπου 50000 μετανάστριες και μετανάστες αναγκάζονται να ζουν στοιβαγμένοι κατά χιλιάδες σε συνθήκες καταναγκαστικού συνωστισμού, από τον ύπνο μέχρι την τουαλέτα στα διάφορα κέντρα/στρατόπεδα κράτησης, αλλά και σε πολλά αστυνομικά τμήματα της ελληνικής επικράτειας. Ήδη σε τρία κέντρα κράτησης, υπήρξαν τα πρώτα κρούσματα μεταναστών που βρέθηκαν θετικοί στην covid 19. Και τα 3 αυτά κεντρα κράτησης έχουν μπεί σε καραντίνα. Οι μετανάστριες (μεταξύ των οποίων και φορείς του ιού) καλούνται λοιπόν να διαχειριστούν την επιδημία και την εξάπλωσή της, ουσιαστικά φυλακισμένες εντός των κέντρων αυτών (αφού τους επιβλήθηκε καθολική απαγόρευση εξόδου από αυτά), με υποτυπώδη -αν όχι ανύπαρκτη- πρόσβαση σε μέτρα προστασίας και ιατρικό προσωπικό, ύπο άθλιες συνθήκες διαβίωσης μέσα στις λάσπες και την υγρασία, εξακολουθώντας να μην δικαιούνται ΑΜΚΑ (και άρα πρόσβαση στην περίθαλψη).

 Ενάντια σε αυτήν την συνθήκη, οι μετανάστ(ρι)ες δεν έχουν στιγμή σταματήσει να σπάνε την σιωπή τους και ταυτόχρονα και την απομόνωση τους, μέσα από τους καθημερινούς τους αγώνες. Η συνθήκη εγκλεισμού και πλήρη αποκλεισμού στην οποία προσπαθεί να τους κρατήσει το ελληνικό κράτος, μπλοκάροντας τις διόδους επικοινωνίας των μεταναστ(ρι)ών με τον “έξω κόσμο” καταφέρνει συχνά να εξαφανίσει από την δημόσια σφαίρα τους αγώνες αυτούς. Η επιμονή αυτών των αγώνων όμως, σπάει την αορατότητά τους. Για να συμβάλουμε και μεις λοιπόν στην άρση αυτής της αορατότητας, αλλά και για να αναδείξουμε τους αγώνες των κολασμένων που συμβαίνουν εν μέσω πανδημίας και απαγορευσης κυκλοφορίας, θα αναφέρουμε παρακάτω κάποιους από αυτούς:

  • Τρία καμπς βρίσκονται αυτήν την στιγμή σε καθεστώς καραντίνας. Στο καμπ της ριτσώνας, όπου ανιχνεύθηκαν εντελώς τυχαία τα πρώτα κρούσματα, υπήρξαν και οι πρώτες αντιδράσεις, με μικροεντάσεις μεταξύ των κατοίκων του καμπ και της αστυνομίας, μετα την απόφαση της κυβέρνησης να βάλει το καμπ σε καραντίνα (με τους 20 μετανάστες που βρέθηκαν θετικοί να παραμένουν και αυτοί αποκλεισμένοι εντος του καμπ). Ακολούθησαν τα καμπς της Μαλακάσας και στο Κουτσόχερο της Λάρισας (όπου μπήκε σε καραντίνα και ένας ολόκληρος οικισμός ρομά, παρά τις έντονες αντιδράσεις τους).
  • Στο κλειστό κέντρο κράτησης του Παρανεστίου (βόρεια ελλαδα), που λειτουργεί επί της ουσίας ως φυλακή για περίπου 450 μετανάστες που είναι προς απέλαση (ΠΡΟ.ΠΕ.ΚΑ.), μετανάστες διαμαρτύρονται για τον συνωστισμό και ζητάνε την άμεση απελευθέρωση τους, ώστε να αποφευχθεί η εξάπλωση της covid-19. Αρκετοί ξεκινάνε απεργία πείνας ή οποία καταστέλλεται άμεσα και με πρωτοφανή βιαιότητα από τα ΜΑΤ, τα οποία εισβάλουν το βράδυ στο κελιά ξυλοκοπώντας και βασανίζοντας τους μετανάστες, με πολλούς από αυτούς να καταλήγουν στο νοσοκομείο σε άσχημη κατάσταση.
  • Στην κόλαση της Μόριας (όπου διαμένουν σχεδόν 20.000 μετανάστ(ρι)ες) πραγματοποιείται και η πρώτη συγκέντρωση μεταναστριών που απαιτούν την άμεση εκκένωση του καμπ λόγω κορονοϊού, στην οποία συμμετέχουν και άτομα από τη Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων σε ΜΚΟ Λέσβου.
  • Στις 5 Απριλίου 60 μετανάστες στο ΠΡΟ.ΚΕ.ΚΑ. της Μόριας (φυλακή εντός της “φυλακής”) ξεκινάνε απεργία πείνας απαιτώντας την άμεση απελευθέρωση τους ώστε να αποφύγουν τις καταστροφικές συνέπειες διασποράς του ιού μέσα στη φυλακή. Η απεργία λήγει στις 8 Απριλίου μετά από επέμβαση της αστυνομίας και καταναγκαστική σίτιση, ενώ βλέπει το φως της δημοσιότητας αρκετές μέρες μετά καθώς οι μπάτσοι έχουν αποκλείσει κάθε δίοδο επικοινωνίας με τους κρατούμενους.
  • Λίγες μέρες μετά, με αφορμή τον θάνατο 16χρονου μετανάστη που μαχαιρώθηκε κατά την διάρκεια συμπλοκών εντός του καμπ, πραγματοποιείται από εκατοντάδες μετανάστες και μετανάστριες διαδήλωση στη Μόρια, ζητώντας δικαιώματα και ασφάλεια για όλους και όλες τους.
  • Στις 15 Απριλίου πραγματοποιείται νέα διαδήλωση στην Μόρια από εκατοντάδες μετανάστριες και μετανάστες των οποίων απορρίθφηκαν οι αιτήσεις ασύλου. Κεντρικά συνθήματα ειναι τα: NO REJECTS, NO DEPORTS.
  • Απεργίες πείνας ξεσπάνε από κρατούμενους μετανάστες και σε 3 Α.Τ. στην Αθήνα (Γλυφάδας, Περιστερίου και Βουλιαγμένης). Σε κάποια από αυτά κρατούνται μετανάστες που μπορεί να εργάζονται μέχρι και 20 χρόνια στην ελλάδα, αλλά παραμένουν σε καθεστώς παρανομοποίησης εν ελλήψει εργασίας. Διαμαρτύρονται για τις άθλιες συνθήκες κράτησης, τον συνωστισμό και απαιτούν την απελευθέρωση τους.

 Η απόφαση μη-εκκένωσης των χώρων εγκλεισμού και αποκλεισμού μεταναστ(ρι)ών σε συνθήκες πανδημίας ισοδυναμεί με θανατική καταδίκη.

Να κλείσουν άμεσα όλοι. Σπίτια και πρόσβαση στο δημόσιο σύστημα υγείας για όλους.

Νομιμοποίηση όλων των μεταναστ(ρι)ών 

Φάμπρικα Υφανέτ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *