Fever

Ψηφιακή εκπαίδευση στην Αργεντινή: Όλα, τα πάντα ταυτόχρονα.

Από τον Μάρτιο, όταν τα πρώτα κρούσματα της Covid-19 καταγράφηκαν στην Αργεντινή, ένα από τα κύρια ζητήματα της συζήτησης ήταν το πως θα γίνει η διδασκαλία μαθημάτων σε δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια. Το σωματείο «ADEMyS» (ένωση δασκάλων του Μπουένος Άιρες) ζήτησε να κλείσουν τα σχολεία (παρόλο που είχε ήδη απαγορευτεί έμμεσα η λειτουργία τους με το διάταγμα που απαγορεύει τη συγκέντρωση περισσότερων από 200 ατόμων). Όταν η καραντίνα έγινε τελικά υποχρεωτική, τα σχολεία έκλεισαν και αντικαταστάθηκαν από ψηφιακά μαθήματα μέσω ψηφιακών πλατφορμών.

Από τις πρώτες εβδομάδες του lockdown, πολλοί δάσκαλοι και δασκάλες από δημόσια σχολεία έπρεπε να συνεχίσουν να επισκέπτονται καθημερινά τους χώρους εργασίας τους για να οργανώσουν τη διανομή τροφίμων από τις καντίνες των σχολείων (από τις οποίες εξαρτώνται πολλά παιδιά στη χώρα). Αυτή η εργασία εκτελείται συνήθως από το προσωπικό της καντίνας, αλλά λόγω του τεράστιου και υπερβολικού φόρτου εργασίας, η κυβέρνηση της αυτόνομης πόλης του Μπουένος Άιρες αποφάσισε να αναθέσει αυτό το έργο και στους δασκάλους, χωρίς να ακολουθήσει πρωτόκολλα υγιεινής ή υγιεινής. Υπήρξε μεγάλη κριτική σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο οργανώθηκε αυτό, τη μικρή ποσότητα και τη χαμηλή ποιότητα του φαγητού που προσφέρεται στα παιδιά, καθώς και το γεγονός ότι δημιούργησε συγκεντρώσεις ανθρώπων (των μαθητών, των οικογενειών τους και των ίδιων των εργαζομένων). Τη στιγμή που γράφουμε αυτό το κείμενο, τα πακέτα τροφίμων δίδονται στις οικογένειες κάθε 2 εβδομάδες, ωστόσο φυσικά αυτά δεν είναι αρκετά και οι εργαζόμενοι/ες που είναι υπεύθυνοι/ες για τη διανομή των τροφίμων δεν έχουν κατάλληλη προστασία απέναντι στον ιό.

Επίσης, πολλές από τις κρατικές υπηρεσίες που τέθηκαν σε αναστολή, αναδιοργανώνουν εργαζόμενους και τις εργαζόμενες σε εργασίες που θεωρητικά είναι «εθελοντικές», αν και είναι γενικά γίνεται κατανοητό ότι όποιος/α τις αρνηθεί θέτει τη δουλειά του σε κίνδυνο. Αυτό σημαίνει ότι πολλές δασκάλες αισθάνονται υποχρεωμένες να κάνουν δουλειές στις σχολικές καντίνες αλλά ακόμη και σε ξενοδοχεία που χρησιμοποιούνται ως χώροι καραντίνας για άτομα που πρόσφατα επαναπατρίστηκαν μέσω αεροπλάνου στη χώρα.

Όσον αφορά τη ψηφιακή εργασία, στα περισσότερα κρατικά σχολεία υπάρχει γενικότερη έλλειψη πόρων και εκπαίδευσης στην ψηφιακή τεχνολογία, κάτι που σημαίνει ότι η αναγκαστική εφαρμογή της δεν μεταφράζεται σε κάτι ουσιαστικό για εκπαιδευτικούς και μαθητές. Πολλές συντρόφισσες δήλωσαν ότι μία από τις συνέπειες της κοινωνικής απομόνωσης είναι ο κατακερματισμός μεταξύ των εργαζομένων, που αποτελεί εμπόδιο στο συλλογικό αγώνα. Ωστόσο, είπαν ότι υπήρξε μια γενική απόρριψη από τους εκπαιδευτικούς της ιδέας της αξιολόγησης και της διαπίστευσης της γνώσης μέσω των ψηφιακών μέσων.

Στην πολιτεία της Κόρδοβα, εκπαιδευτικοί σε νηπιαγωγεία και δημοτικά σχολεία απήργησαν από τις ψηφιακές τους υποχρεώσεις, όταν 200 αναπληρωτές/τριες δεν έλαβαν τους μισθούς τους. Σε πολλά δημόσια σχολεία, αυτά τα μέτρα δεν είχαν μεγάλη ισχύ, καθώς οι ψηφιακές τάξεις πραγματοποιούνται μόνο με έναν πολύ στοιχειώδη τρόπο. Η γενική κατάσταση είναι ότι η εκπαιδευτική εργασία μεταφέρεται σε αυτές που φροντίζουν τα παιδιά, πράγμα που σημαίνει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις απλώς προσθέτει και άλλο φόρτο στη μη αμειβόμενη οικιακή εργασία.

Πολλές δασκάλες αποτελούν τα υποκείμενα αυτής της διπλής εκμετάλλευσης στο σχολείο και στο σπίτι, κάτι που ωθεί πολλούς και πολλές από αυτούς/ες να απαιτούν άδεια μετ ‘αποδοχών για να αφιερωθούν στη φροντίδα στο σπίτι. Επίσης, πολλά πανεπιστημιακά ιδρύματα επιμένουν να συνεχίζονται οι διαλέξεις για να μην ακυρωθεί το εξάμηνο, κάτι που κάνουν μέσω της υπερ-εκμετάλλευσης των εργαζομένων τους. Η υποχρεωτική καραντίνα έχει επιβάλει μια αναδιάρθρωση της οικιακής εργασίας και οι εκπαιδευτικοί που πρέπει να κάνουν ψηφιακά μαθήματα, όχι μόνο πρέπει να μάθουν γρήγορα για τα νέα ψηφιακά εργαλεία αλλά να το κάνουν αυτό ενώ τα παιδιά τους ασχολούνται με τα μαθήματα τους στο σπίτι. Σε πολλά νοικοκυριά υπάρχει μόνο ένας ή δύο υπολογιστές, οι οποίοι πρέπει επίσης να χρησιμοποιούνται από κοινού με την υπόλοιπη οικογένεια. Οι περισσότερες από αυτές τις εργασίες αναλαμβάνονται από τις γυναίκες, πράγμα που σημαίνει ότι όλες οι επαγγελματικές και διδακτικές δραστηριότητες παίρνουν προτεραιότητα σε σχέση με τη φροντίδα και την εκπαίδευση των δικών τους παιδιών, καθώς σε σχέση με την καθαριότητα και τα ψώνια που πρέπει να γίνουν για τις οικιακές προμήθειες.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *